درخت

تلاش برای کشتن حس ها و فراموشی برای کنار اومدن با از دست دادن کسی گاهی مث شیمی درمانی می مونه. می زنه همه حس ها رو با هم داغون می کنه و می کشه و می بره. درد تموم می شه اما جاش رو بی حسی سراسری می گیره. تازه بدی اش اینه که مسری هم هست و اون کسی که می تونست گرم کنه آدم رو هم سرد می کنه. درخت شدم باز.

این نوشته در Uncategorized ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.