چه خبر؟

چه خبر؟
امروز بهارستان یه عده آدم تلاش کردن تجمع کنن، دوباره نیروهای فشاردهنده و له کننده گاز اشک آور زدن و بستن مترو رو و صورت خونی بعضی ها و اینا. یه دوست قدیمی آمریکایی ام الان بهم پیغام تسلیت فرستاده می گه مثل اینکه امروز خیلی خشونت شده و من نمی دونم باز سی ان ان چی گزارش کرده امشب تو آمریکا. یکی می نویسه بادکنکای سبز تو بعضی مغازه ها تموم شده واسه اینکه قراره جمعه ساعت یک بعد از ظهر مردم بادکنک سبز هوا کنن، رادیو زمانه می گه بیش از 1100 نفر تو درگیری های اخیر دستگیر شدن، الله اکبر، الله اکبر. نترسین، نترسین، ما همه با هم هستیم، شب ها اینطوریه، هر شب بلند تر از شب دیگه. کروبی گفته دولت برآمده از این انتخابات مشروع نیست و خواستار ابطال انتخابات شده، مجمع روحانیون مبارز یه اعلامیه تند و تیز داده علیه سرکوب ملت. قالیباف گفته با زور نمی شه مساله انتخابات رو حل کرد، زهرا رهنورد گفته همچنان در صحنه حاضر هستم. کیهان تیتر زده “موج خونخواهی مردم از میرحسین موسوی”، رهبری در دیدار با نمایندگان مجلس باز گفته رو حرف قانون حرف نباشه و قانون هم یعنی هرچی شورای نگهبان بگه. بعضیا دیگه نمی گن برادر شهیدم رایت رو پس می گیرم و شعار مرگ بر می دن. سکوت، سکوت، سکوت از طرف مراجع. رسانه های غربی خودشون رو خفه کردن اینقدر از انقلاب توئیتر نوشتن و این انقلاب ئوئیتری پست مدرن فعلا داره خفه امون می کنه از بس که توش نویز هست و خبرهای نادرست و شایعه و مبارزات دون کیشوت وار. (و کماکان دعا به جون ایرانبان که نعمتی است در این توئیتر). الف نیوز هم از انقلاب گرسنگان می گه که اینترنت و فیس بوک و توئیتر ندارن و یه رای دارن که اونو به احمدی نژاد دادن. یه دوستم امیدواره می گه انتخابات می ره مرحله دوم. یه دوست دیگه ام می گه اصلا این کودتای احمدی نژاد و مصباح و جنتی علیه رهبریه. یه دوست دیگه ام می گه ما داریم خفه می شیم، کاش یکی بهمون امید بده.
جوان بائز پیغام همبستگی با جنبش بدون خشونت ایرانی ها داده. جوان بائز که خودش پسیفیسته مدت هاست که تو کار تئوری های عدم خشونت و نافرمانی مدنی و اینجور چیزاست و یه سری هم مقاله داره در این مورد و بیخود نیست که ابراز خوشحالی کرده که زنده است و داره این حرکت ایرانی ها رو می بینه. و ما دوره می کنیم آهنگ ما پیروز می شیم یه روزی جوان بائز رو با اون اجرای فوق العاده اش. ژیژک از این حرکت پشتیبانی می کنه، چامسکی پشتیبانی می کنه، نوال السعداوی پشتیبانی می کنه، اوباما پشتیبانی می کنه ولی در عین حال به یادمون میاره که بالاخره یه رئیس جمهور عاقل هم تو آمریکا پیدا می تونه بشه و تاکید کرده دخالت نمی کنه تو وضعیت داخلی ایران. جان مک کین از مبارزات مردم ایران حمایت می کنه و بعضی وبلاگ نویسای آمریکایی دوره می کنن آواز خوندن مک کین رو که پارسال گفته بود بامب بامب بامب بامب ایران. جان استوارت طنازی می کنه و برنامه دوشنبه شبش که یه تیکه مصاحبه با ابطحی هم داره هم آدم رو می خندونه هم جای خالی ابطحی رو تو ذوق می زنه.
نامه فاطمه شمس به مرتضوی در مورد محمدرضا جلائی پور که یه هفته است زندانه آتیش به دل آدم می زنه. مجتبی هنوز زندانه، ابطحی هنوز زندانه، سمیه توحیدلو هنوز زندانه، ژیلا بنی یعقوب هنوز زندانه. یه دوستم امروز دستگیر شد، از ده تا دوست دیگه ام که می رن راهپیمایی ها دو سه تاشون له و لورده ان از باتوم، بقیه حال جسمیشون خوبه، کلا انگاری به همه اشون تجاوز شده، از یکی اشون دو روزه خبر ندارم.
پنجشنبه بعد از ظهر بعضیا می خوان برن زیارت اهل قبور. بهشت زهرا، قبر ندا، حرم امام خمینی، یه چاهی که سرت رو توش کنی داد بزنی.
من دلم تنگ شده واسه یکی که تنگ بغلم کنه.
این آهنگه رو دوست دارم: Hometown Glory – Adele
دیگه چه خبر؟ (جکش رو شنیدین؟)

این نوشته در Uncategorized ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.