سکوت در مورد وضعیت حسین به ضرر خودمونه

هر بلایی سر حسین درخشان بیاد باعث می شه از خیلی از وبلاگ نویس ها و ژورنالیست های آنلاین زهر چشم گرفته شه و بساط خودسانسوری خیلی خیلی بیشتر شه. سکوت ماها به ضرر خودمون تموم می شه آخر سر. هزینه خفه کردن آزادی بیان و نقض حقوق بشر وبلاگ نویس ها رو داریم خیلی کم میکنیم با این سکوتمون.
قرار بود خون کسی هم از خون اون یکی کم رنگ تر نباشه دیگه، درسته؟ جهت گیری بده برای رسانه نه؟ پس چرا دچار جهت گیری از اون ور بوم شدیم و هیچ پیگیری ای در مورد وضعیت یه آدمی که یه چهره عمومی بوده نمی شه از طرف رسانه ها؟ آیا این سکوت با اخلاق رسانه و حفظ بی طرفی همخونی داره؟

این نوشته در Uncategorized ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.