“One-two-three-four / Occupation no more”

“One-two-three-four / Occupation no more”

London protest - dec 28, 2008

هیچ کاریش نمی شه کرد. یعنی از دست من و شما بر نمی یاد. وجدان بیدار کم نیست ولی اونقدره که مثلا یه خیابونو بند بیاره. حتی به دو تا خیابون نمی رسه. یه روزه. دو ساعت. فوقش می شه چار ساعت. تازه باید دو ردیف تو اون سرما سه ساعت نماز می خوندن تا حداقل یه حریمی حفظ بشه برای مردمی که می خواستن اعتراض کنن. تازه از اون محدوده تکون می خوردن کتک می خوردن. بعدش هم فوقش اینور و اونور روی اینترنت. چهار تا کتاب و مقاله. جم بخوری تو دانشگاه های آمریکا که دهنت رو سرویس می کنن و اخراجت می کنن به جرم کمک به تروریسم. مردم آمریکا هم که بیغ بیغن و هیچ حالیشون نیست بیشترین کمک مالی رو دارن می کنن به پایداری آپارتاید. شاید هم نسل کشی. جاکش ها زورشون خیلی بیشتره. همونایی که مردم امروز می گفتن تروریستای واقعی هستن. صحرای کربلا شاید دیروز بود. نجات دهنده ای هم نیست…

این نوشته در Uncategorized ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.