دلم شور می زنه

همه اش صدای آژیر میاد. این ساختمونه بلنده. طبقه بیست و سوم. سرتاسر یه طرفش پنجره است. پنجره هایی که تا نصفه دیوار می یان. کرکره دارن. روبروش ساختمونای درازه. همه چی عین اکباتان. هوا گرفته. یه خورده سرده. عین اوایل مهر می مونه. همه اش صدا آژیر ماشین آتیش نشانی و آمبولانس می یاد. از خونه دورم. تو دلم رخت می شورن.

این نوشته در Uncategorized ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.