دارم می رم واشنگتن

حیف که دارم می رم مسافرت وگرنه حتما منم لیست افتخاراتم رو می نوشتم. خیلی باحاله! هرچند احتمالا به زودی یه عده آدم بزرگ می یان همه امون رو دعوا می کنن که بچه های بدی بودیم و سربه سر بچه مردم گذاشتیم. فعلا بزرگترین افتخارم رو بگم که یه بار ده بار پشت سر هم گوزیده ام (البته مطمئنا به پای کاوه نمی رسم ولی چون کاوه وبلاگ نداره نمی تونه پوزم رو بزنه!) بقیه اش رو برگشتم می نویسم.
دارم می رم واشنگتن پیش بابک تا یکشنبه. کنسرت راجر واترز هم می ریم که شدیدا هیجان زده ام براش. چند تا از دوستام هم هستن و خلاصه فکر کنم کلی خوش بگذره. خواب هم که رسما تعطیله. دلم لک زده برای چارپنج ساعت خواب. 5 ساعت دیگه باید فرودگاه باشم و تازه لباسا و ظرفا رو شستم (تمام لباس هام و ظرف ها کثیف بود!) و حالا باید ساکم رو ببندم. تو هواپیما هم باید خر بزنم. نمی دونم کی قراره بخوابم. خلاصه اگه نیستم و اینا برای اینه که اصلا وقت نکردم. اون 700 صفحه هفته پیش رسما دهنم رو صاف کرد. این هفته ام که ناقابل 500 صفحه دارم. امیدوارم وقتی برمی گردم همه وبلاگ ها لیست افتخاراتشون رو نوشته باشن یه خورده بخندیم! راستی، سایت کنشگران (سایت خبری – تحلیلی جامعه مدنی ایران)هم به همت آسیه و جادی و محبوبه و دوستان راه افتاد. خیلی زحمت کشیدن و مطمئنم سایت خوبی خواهد شد. کلی مبارکه.

این نوشته در Uncategorized ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.