خاتمه بحث رای دادن به معين

خوب بالاخره من رسيدم جواب همه کامنت ها رو بدم و درست حسابی آن لاين بشم. دو سه روزی که نبودم کامنت ها رو بستم چون نبودم که کنترلی روشون داشته باشم و واقعا از قدرتم خارج بود که بيشتر ازاون به کامنتی جواب بدم. الان کامنت رو باز کردم که اگه کسی می خواد چيزی اضافه کنه بنويسه و دو سه روز ديگه می بندمش. (البته ديگه واقعا وقت و قدرت جواب دادن ندارم و اميدوارم به بزرگی خودتون ببخشين.) برای دونه دونه کامنت ها يه چيزی نوشتم که البته خيلی وقتم رو گرفت و در واقع اين يک هفته هر موقع که می رسيدم بيام پای کامپيوتر مشغول نوشتن جواب کامنت ها تو فايل ورد بودم که همشو يه جا بذارم. به هر مطلبی که متوجه شدم درباره انتخابات نوشته شده ته اون مطلب لينک دادم که اگه موضوع براتون جالبه خوبه که همشون رو بخونين چرا که از ديد های مختلفی چه موافق چه مخالف خيلی بهتر از من استدلال کردن.
از تک تک کسايی که به مطلب توجه کردن و لطف کردن وقت گذاشتن بخوننش و نظر بذارن خيلی خيلی ممنونم. از همه ممنونم که تو نظر خواهی فحش ننوشتن و درباره مطلب نظرشون رو نوشتن و کمتر کسی نظر خواهی رو به صفحه اعلانات عمومی تبديل کرده بود و کسی هم نظر خواهی رو با پشت در توالت عمومی اشتباه نگرفته بود که شديدا از اين بابت ممنون و خوشحال هستم.
از نظرها خيلی چيزها ياد گرفتم که خوب يا بد نتيجه اش اين بود که حالا با قاطعيت کمتری می گم بايد رای داد، هر چند که هنوز فکر می کنم اين تنها چاره است. باز هم به اين مساله فکر می کنم.
چيز مهمی که از نظرها ياد گرفتم اين بود که عميق تر فکر کنم که چرا اعتقاد دارم معين که بياد اين وضعيت الان حداقل بدتر نمی شه اگه بهتر نشه. شايد اشتباه می کنم. شناخت من از معين خيلی کمتر از شناختم از خاتميه. پس از اين به بعد اگه چيزی در مورد انتخابات بنويسم سوال هام از معين خواهد بود که اميدوارم همونجوری که بروبچه های اقبال مطلب من رو با يک سانسور اساسی (که البته می دونم بدون سانسور نمی شد) تو روزنامه اقبال به صورت يک مطلب تبليغاتی چاپ کردن اين سوال هارو هم چاپ کنن، يا اگه ارزش چاپ کردن نداشت، حداقل به گوش اونايی که اين مطلبم رو نشون داده بودن برسونن. بايد بيشتر دقيق شم تو تبليغات و وعده های انتخاباتی اين آدم. مطمئنا اگه به اين نتيجه برسم که اين آدم حتی نمی تونه اوضاع دوران خاتمی رو حفظ کنه بهش رای نخواهم داد.
و اما نتيجه گيری ديگه ای که کردم بر اساس اين نظرخواهی که البته خوب نظر کسايی بود که اين وبلاگ رو می خوندن يا از طريق لينک اومدن سراغش (يعنی اصولا کسايی که اهل وبلاگ هستن)، اين بود که اصولا کسی راهکار عملی سراغ نداره برای درست کردن اوضاع. من کلمه “راهکار عملی” رو تو اون مطلب پررنگ کرده بودم به اميد اينکه در موردش بيشتر بشنوم، اما ظاهرا خيلی ها يا نظری نداشتن در اين مورد يا نخواستن در موردش حرف بزنن. خيلی ها هم ترجيح دادن مطلب رو به صورت گزينشی بخونن و مثلا تيکه “صحرای کربلا” رو (که توش به وضوح از ايده آل هام حرف زده بودم که چقدر از اين نظام حاضر دوره و اساسا تو نظام حاضر غير عملی هستن) ناديده بگيرن و فقط به مثال هام درباره چاپ کتاب ها و اجرای تئاترها و بازتر شدن فضای اجتماعی توجه کنن و نتيجه گيری های خاصی کنن که نمی دونم در اين مورد چه توضيح اضافی می شه داد. من نظرم رو به وضوح گفته بودم و شايد بيان من به اندازه کافی واضح و مشخص نبوده که متاسفانه بيشتر از اين بلد نيستم. تو کامنت ها هم تا جايی که شد در اين مورد توضيح دادم.
و اما آخرين نتيجه ای که گرفتم اين بود که نوشتن اين مطلب اساسا کار اشتباهی بود. تو دنيايی که پر از سوتفاهمه، و تعصب حرف اول رو می زنه، بهتر بود برای اينکه نظر بقيه رو بشنوم و چيزی ياد بگيرم فقط می نوشتم “به نظر شما بايد رای داد يا نه، و چرا؟ و اگر نبايد رای داد، چه راهکار عملی وجود داره برای تغيير و بهتر شدن اوضاع؟” فکر کنم اون موقع هم همين جواب ها رو می گرفتم و برای کسی هم شائبهء اينکه من دارم برای معين تبليغ می کنم و از اصلاح طلبان رانت می گيرم و برای حفظ نظام تبليغ می کنم و برام اينهمه ظلمی که به مردم می شه اهميتی نداره پيش نمی اومد. کسی هم از مطلبم استفاده تبليغی نمی کرد.
و نکته ديگه هم اينکه من قصد نداشتم کسی رو با مطلبم به چالش بگيرم و اين مطلب رو فقط و فقط برای اين نوشتم که نظر بقيه رو در اين باره بشنوم که چيزی ياد بگيرم و درست تر عمل کنم و برای همين هم بود که برای اين مطلب بخصوص نظرخواهی گذاشتم.
خوب به هر حال کلی چيز ياد گرفتم. به قول دوستی هممون ول معطليم. شايد اصلا رفتم آخرش به ملا حسنی رای دادم! به قول نيک آهنگ بايد “برویم و کشک خودمان را بسابیم….همه‌اش شو است و بازی…“.
اين آهنگ رو هم به خاطر نيک آهنگ که اين روزا حسابی داره آتيش می سوزونه! می ذارم و بحث رو از طرف خودم تموم شده می دونم. به اميد اينکه يه روزی که دور هم نباشه، تو ايران ايده آل های مشترکمون برقرار شه.

#ff00ff

اينجا هم متن کامل آهنگ رو گذاشتم اگه کسی خواست.

این نوشته در Uncategorized ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.