سخته، سخته، سخته… تا مغز

سخته، سخته، سخته…
تا مغز استخونت تير می کشه. احساس می کنی داری تيکه تيکه می شی. تو زمين و هوا معلقی. درد می کشی. با کله می خوری زمين و بعد پرت می شی تو هوا دوباره. فکرت ولی عين ساعت کار می کنه.
خالی شدن خيلی بده…

این نوشته در Uncategorized ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.