نمی خوام بازم بنويسم.




نمی خوام بازم بنويسم. فعلا نمی تونم. همه وجودم پر از نفرت و افسردگی و هزارتا کوفت و زهرمار ديگه است. بعدا می نويسم. ولی اينو بايد الان می نوشتم وگرنه شايد دير می شد.
هزاران نفر از ايرانی ها پناهنده شدن به جاهای مختلف. ده ها ايرانی هزارتا بلا سرشون اومده تو کمپ های پناهندگان. ما ممکنه بشينيم تو خونه گرم و نرممون و بگيم خوب حقشون بوده، می خواستن پناهنده نشن! خوب خدا کنه هيچ وقت به اون جاتون نرسه که مجبور شين شما هم جايی پناهنده شين. خيلی از ايرانی ها تو کشورهای خارجی گند بالا آوردن. دزدی کردن، انواع و اقسام جرم و جنايت ها رو انجام دادن، ولی مطمئنن رگ گردن ما ور قلمبيده خواهد شد اگه هر مليت ديگه ای فکر کنه ايرانی ها همشون دزد و جنايت کارن و پس بايد اخراج شن. همه ما افتخار می کنيم به مليتتمون و از اين رنج می بريم که يک سری پيش داوری ها در موردمون وجود داره.
خوب، همه اينها رو گفتم که بگم همه اين حس هايی که ما داريم حس های طبيعی هستش که هر آدمی ممکنه داشته باشه. هر ملتی، از جمله ملت افغان. هر چی که بوده، هر چی که شده، صد ها هزار افغان به کشور ما پناهنده شدن. آره، قبول دارم که توشون دزد و قاتل هم وجود داره، ولی مگه تو ايرانی ها وجود نداره؟ خفاش شب و کرکس ها و عقرب سياه و سرخ و زرشکی و غيره مگه ايرانی نبودن؟ ملت افغان هم حق دارند به ايران پناهنده شن، همونجوری که ما حق داريم به کشورهای ديگه پناهنده شيم. فکرشو بکنين اگه سوئد تصميم می گرفت پناهنده های ايرانی رو اخراج کنه؟ خيلی های ما شايد دوستای عزيزی داشته باشيم که پناهنده باشن و دوست نداشته باشيم که اخراج بشن، چرا با افغان های پناهنده به ايران اين رفتار بشه؟
من نمی دونم چطورمی شه اعتراض کرد. ولی هر کی که مخالف با اخراج پناهنده های افغانه که بچه های معصومشون که تو ايران هم به دنيا اومدن حق شناسنامه داشتن ندارن، هر کسی که فکر می کنه افغانی های پناهنده به ايران جای کسی رو تنگ نکردن، هر کسی که به ملت افغان مثل همه ملت های ديگه احترام می ذاره بياد فکر کنه ببينه چطور می تونيم يه اعتراض درست و حسابی بکنيم. بذاريم افغانی ها خودشون تصميم بگيرن که برگردن کشورشون يا برنگردن.
اينجا می تونين برين تو وبلاگ وحيد عزيز که يه چيزايی در اين رابطه نوشته. هر ايده ای دارين برای وحيد ايميل کنين. شايد درست کردن يه طومار اينترنتی و قرستادنش به جاهای مختلف از جمله دولت ايران و سازمان پناهندگان سازمان ملل. شايد تحصن، ديگه بيشتر از اين نمی دونم. فقط می دونم بودن عليرضا کوچولو و فاطمه و عزيز افغانی که من می شناسم تو ايران ضرر که نداره هيچچی، کلی هم نفع داره. همونجوری که بودن ليلا و مريم تو سوئد هيچ ضرری نداره. همونجوری که بودن سوزان و مانوئل تو آمريکا هيچ ضرری نداره، همونجوری که بودن…
Why can’t we live together

این نوشته در Uncategorized ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.