يه رستوران فرانسويه ته خيابون

يه رستوران فرانسويه ته خيابون شيراز به اسم L’ENTRECOTE. با غذاش خيلی حال نمی کنم ودر ضمن وحشتناک گرونه. ولی محيطشو خيلی دوست دارم. هفته پيش يه شب خيلی خوبی رو داشتم. قبلش يه احساس سرگردونی. اصلا چرا دارم می رم اونجا. ولی بعدش، وقتی که شب شروع شد و انرژی مثبت آدمايی که باهام بودن توی هوا راه افتاد و يواش يواش زير پوست منم نفوذ کرد همه چی درست شد. وقتی که خودم نباشم گند می زنم به همه چی و حال بهم زن می شم. ولی وقتی که احساس امنيت و آرامش بکنم اعتماد به نفسمم می ره بالا و خودم می شم. وقتی خودم می شم ديگه همه چی حله. می تونم حرف بزنم، می تونم اجتماعی باشم، می تونم رهبری کنم. اولش اون شب سخت بود، خيلی دلم سيگار می خواست، اما روم نمی شد سيگار بکشم. وقتی اون آقا جعبه سيگار رو بهم خودش تعارف کرد و گفت سيگار چيز بديه ولی جلوی من راحت باش اون احساس امنيت دوباره سراغم اومد و خودم شدم و اعتماد به نفسم اومد سر جام. وقتی می دونستم کنارم کسی نشسته که می تونم بهش تکيه کنم اگه يهويی سردم شد اعتماد به نفسم اومد سر جاش. امشبم رفته بوديم همون جا، با پينکفلويديش و يکی ديگه از دوستامون که الان رئيسم هم هست. خاطره خوب اون شب يادم اومد. گپ دوستانه ای که خيلی بهش احتياج داشتم پيش اومد. يهويی از اونهمه شولوغی بيرون و اون شب وحشتناک قبلی و گريه های تا 4 صبح و ميگرن افتضاح رفته بوديم تو آرامش اون رستوران دنج فرانسوی. دوباره انرزی گرفتم، دوباره آرامش پيدا کردم، دوباره اعتماد به نفسه اومد سر جاش.
***
حالا اصلا نمی دونم اينا رو چرا اينجا دارم می نويسم. اونقده حرف و حديث راجع به اين وبلاگا شده که ديگه فکر می کنم قاعده اين شده که نبايد تو وبلاگ حرفای شخصيشو آدم بزنه. ولی خوب من وبلاگم رو برای همين دوست دارم. گيج شدم يه خورده. کاشکی اينقده همه چی رو جدی و حرفه ای نمی کردن. به هر حال من يه آماتورم که علاقه ای ندارم وبلاگم و مسائل مربوط به اون حرفه ای باشه. ماجرا هر چی هم هست من دوست دارم تو وبلاگم اينطوری بنويسم و مثلا وقتی انار يا پرتقال می خورم و حس خوبی دارم يا وقتی که سرم درد می کنه و کابوس ديدم راجع بهش بنويسم. اين احساس رو هم ندارم که ميوه خوردن من يا سردرد من برای کسی مهمه. شما هم اگه نوشته های منو دوست ندارين به راحتی می تونين نياين سراغ وبلاگ من. 10 هزارتا وبلاگ خوب ديگه هست که می تونين برين سراغشون. خلاص!

این نوشته در Uncategorized ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.