سهم، سهم، سهم. همش داستان

سهم، سهم، سهم.
همش داستان همينه. دوست داريم مالک هم باشيم. حتی قربون صدقه هامون هم همينطوريه: “تو خانوم منی؟!” “تو خوشگل منی؟” !!!! بعد می گن چرا آدم حالش به هم می خوره و يه دفعه عين جن بوداده از جاش می پره و ميزنه زير همه چيز يا يه دفعه تو اوج خوشی turned off می شه! خداييش بعضی از اين قربون صدقه های ما فجيع و غير قابل تحمله.

این نوشته در Uncategorized ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.